Voor de Zwanenburger Steef Bottelier moet het een bijzondere eer zijn dat dit nieuwe fietspad naar hem werd vernoemd. Terecht overigens, want hij is de man in wiens brein het idee voor de aanleg werd geboren. Hij had daarbij een verkeersveilige weg op het oog had voor het grote aan­tal leerlingen uit Zwanenburg (w.o. destijds zijn dochtertje Stephanie) dat een school in Haarlem bezocht.

De heer Bottelier nam contact op met het gemeentebestuur, dat na lange aarzeling het plan overnam. Door moeilijkheden bij de grondverwerking kon pas in oktober 2000 de opdracht tot de aanleg worden gegeven. De inmiddels volwassen en moeder geworden Stephanie viel de eer te beurt het pad officieel te openen. Wethouder Blankers hield een toespraak en zei o.m. dat bij de aanlegplannen bijzondere aandacht was besteed aan de inpassing van het pad in het akkerbouwlandschap en aan een ecologisch verantwoorde berm- en IJtochtoeverbegroeiing. Daarin is men geslaagd.

Het pad loopt door een echt Haarlemmerrneers landbouwgebied en het biedt een afwisselend uitzicht op dit noordelijk deel van de polder, dat toch wel heel veel van zijn vroegere aantrekkelijkheid heeft verloren door de puinverwerkende bedrijven en de activiteiten van de autoslopers. Het pad trekt een veelkleurig bloemenlint door de aardappel- en bietengewassen, al zullen landbouwers voor het ‘vrije gewas’ wat minder waardering hebben.

Historisch gezien is dit deel van de polder interessant. Na de droogmaking van het Haarlemmermeer kocht de Amsterdamse Predikant Jan Jacob van Voorst (geb. 20-12-1791, overleden 11-04-1869) hier enkele honderden bunders (ha) land. Aan deze eerste eigenaar danken wij nu de in de loop van de jaren ontstane Domineeslaan, die van de Zwanenburgerdijk langs de IJtocht naar de Spaarn­wouderweg liep. Het was een onverharde weg, een uitweg voor de agrariërs ter plaatse. Een Eigen Weg, die ook voor anderen, b.v. de postboden van het hulppostkantoor in Vijfhuizen openstond. Langs de weg groeiden bomen waardoor het de allure van een landweg kreeg, een romantisch weggetje.

Deze situatie duurde tot aan W.O.II.

In de oorlogstijd werden de bomen gekapt en raakte de weg in de versukkeling. Langzaam maar zeker werd ze onbegaanbaar en uiteindelijk ploegden enkele boeren het grootste gedeelte ervan bij hun land. Jammer, een historisch weggetje uit de beginperiode van de polder was verdwenen.

Een van de pachters van het land van Ds. Van Voorst was A.Bok, bewoner van de Samue1 Hoeve aan het gedeelte van de Spieringweg tussen Zwanenburgerdijk en Spaarnwouder/Schipholweg. Landbouwer Bok had een aantal dochters die het op de huwelijksmarkt minder goed deden. De Bokken werden ze genoemd en bovengenoemd deel van de Spieringweg kreeg in de volksmond de naam Bokkenweg. Ongeveer 35 jaar geleden stelden B&W van Haarlemmermeer voor deze officieuze naam te legaliseren. De Raad wilde wel akkoord gaan, maar zwichtte tenslotte toch voor de opvatting van het A.R.-raadslid uit Vijfhuizen, Herbert Vissers, dat het niet netjes was om een scheldnaam te vereeuwigen in een straatnaam.

Misschien is nu de tijd aangebroken om de naam Bokkenweg - een treffend voorbeeld van het ontstaan van een wegnaam - opnieuw in te voeren. In het spraakgebruik van oudere en ook jongere Haarlemmermeerders is de naam bewaard gebleven en niemand denkt daarbij aan de dochters van Bok. Trouwens, in vroeger jaren graasden veel bokken en geiten aan het weggetje. Het is nu zo volkomen geïsoleerd geraakt van de moederweg, de Kromme Spieringweg, dat het gerechtvaardigd lijkt de historisch gegroeide naam Bokkenweg in het straatnamenregister van de gemeente op te nemen.

Johan Hoogervorst

(dec.nr. 2001)