de Wilgenhof

[ Start ] [ terug ] [ SiteMap ] [ Organisatie ]

De Iepenhof

Een nieuw Kerkhof

Een der belangrijkste besluiten van onzen  gemeenteraad, indien we althans letten op het noordelijk gedeelte van de Haarlemmermeer betreft zeer zeker den aanleg van een nieuw kerkhof aan den Hoofdweg op de plaats, waar deze gekruist wordt door den Vijfhuizerweg. Bezien we de zaak niet als een waardevol object van werkverschaffing of van de werkverruiming (ook alweer van die woorden , die de tijdsomstandigheden deden ontstaan en waarvan de crisis van onze dagen ons de juiste beteekenis leert), doch alleen uit het oogpunt van kerkhofaanleg zonder meer, dan is er stellig geen beslissing in den raad genomen van zulk een algemeen belang als dit. Reeds lang is het aanleggen van een kerkhof in het noordelijk deel van onze gemeente een punt van bespreking geweest, zoowel in den Raad als in de Begrafenisvereeniging “Draagt Elkanders Lasten”  aan de Lijnden. Verscheiden jaar ijvert deze  vereeniging voor ten kerkhof in Schiphol, enkel omdat de afstanden naar het kerkhof te Hoofddorp te groot zijn voor een begrafenisstoet. Schiphol zelf, het vliegveld, is 12 K.M. van het Kerkhof te Hoofddorp verwijderd, de Sloterbrug meer dan 10, en verschillende punten aan den Nieuwe-Meerdijk en aan den Schinkeldijk meer dan 12. Die afstanden zijn te groot om te voet af te leggen voor voorlooper en dragers, die bij de teraardebestelling dienst doen. Nu moge het waar zijn, dat in de laatste tijd ook lijkauto’s in gebruik komen, en dat de dragers desnoods plaats kunnen nemen in een of twee afzonderlijke auto’s – mogelijkheden, die echter voor velen moeilijk werkelijkheden kunnen worden vanwege de hoogere kosten, die deze wijze van begraven onvermijdelijk meebrengt - toch zal het nog lang duren voor een begrafenis met auto’s zonder het ceremonieel van een voorlooper en een aantal dragers in een passend costuum bij de groote massa van onze landelijke bevolking bevrediging zal vinden.

In de stad begrijpt men dit niet, daar maakt een begrafenisstoet te midden van het woelende leven der straat geen indruk, doet vreemd aan als iets dat niet in het stadsrumoer past, maar op het land heerscht een andere stemming. Daar moet, dat voelt een ieder, daar moet harmonie zijn tusschen de ernst van het oogenblik en het laatste gebeuren dat het  menschenleven afsluit. Een lijkwagen met zwarte paarden bespannen, een voorlooper en dragers, gekleed zooals bij de plechtigheid behoort, en rouwkoetsen met naasten verwanten, allen, mensch en dier, met terzijdestelling van het haastig gedoe van  onze dagen, kalm en rustig en gelijkmatig voortschrijdend naar den laatsten rustplaats, den doodenakker.

Telkens als men verneemt dat de dragers per auto van het sterfhuis worden gehaald en ergens dicht bij het kerkhof worden neergezet om althans nog de laatste honderd of tweehonderd meter te doen zooals de traditie het wil, telkens als we zooiets zien, dan is het alsof men den doode naar zo haastig mogelijk van zich wil afschuiven om van zijn tegenwoordigheid bevrijd te worden. Een begrafenis is ook voor hen die achterblijven, hoe ook overigens een ieders levensbeschouwing moge zijn, iets van den diepsten ernst, en het is niet goed dat onze haastige tijd wegdoezelt met benzinedampen en motorgeronk.

Uit: Hoofddorpsche Courant van 23  januari 1932.  Het betreft het besluit tot de aanleg van de begraafplaats De Wilgenhof. Met “ Schiphol” wordt Badhoevedorp bedoeld!

Cor Koeckhoven

(fragm.; sept. 2001)